عمومی

در قانون مدنی نسبت به ارث زن و شوهر ، سه تفاوت دیده می شد   : 1 ـ میزان ارث شوهر دو برابر زن است ، یعنی شوهر در صورت نبودن فرزند برای زنی که فوت کرده  نصف دارایی زن را به ارث می برد و در صورت وجود فرزند یک چهارم از ترکه زن را بارث می برد  در حالی که زن  با بودن فرزند  یک هشتم اموال را به ارث می برد و درصورت نداشتن فرزند یک چهارم اموال را را به ارث می برد  . 2 ـ در صورتی که شوهر تنها وارث زن باشد ، تمام ترکه زن را به ارث می برد ولی زن در صورتی  که تنها وارث شوهرش باشدهمان یک چهارم را ارث می برد و بقیه جزء اموال دولت خواهد بود . 3 ـ شوهر از تمام اموال زن ارث می برد در حالی که زن از زمین بهیچ وجه  ارث نمی برد ، و از عین بنا و درختان باغ هم ارث نمی برد ونمی تواند آنها را تملک نماید و تنها سهم خود را از بهای آنها به ارث می برد اما در مجلس هشتم تغییراتی رخ داد زیرا نمایندگان مجلس هشتم  تصویب كردند:«زوج از تمام اموال زوجه ارث می برد و زوجه در صورت فرزنددار بودن زوج، یك هشتم از عین اموال منقول و یك هشتم از قیمت اموال غیرمنقول اعم از عرصه و اعیان را ارث  می برد. همچنین در صورتی كه زوج هیچ فرزندی نداشته باشد سهم زوجه یك چهارم از كلیه اموال به ترتیب فوق است.» نمایندگان با اصلاح ماده 948 مصوب كردند: « هر گاه ورثه از ادای قیمت امتناع كنند زن می تواند حق خود را از عین اموال استیفا كند.»در نتیجه مجلس شورای اسلامی، در بهمن ماه 1387(ه.ش)مواد 946 و 948 قانون مدنی ایران را اصلاح کرد. با این اصلاح و سهیم کردن زوجه در قیمت زمین، تحولی چشم‌گیر در حقوق ارث زوجه از اموال شوهر به وجود آمد.

برگرفته از وبلاگ دکتر مطهری خواه